اساساً پالایشگاه ها به گونه شاهرگ ادامه بقای رژیم سرمایه اسلامی محسوب شده به طوری که در اوان انقلاب سال 57 تا کنون رژیم برای مصون داشتن خود سعی بر مصادره فضای کارگری آن به نفع خود داشته، و در این مسیر تاکنون توانسته بود فضای پالایشگاه ها را به شدت با گماردن افراد بسیجی و سپاهی بر سرکار نظامی کند، حال آنکه از همان ابتدا تا کنون تعداد بسیاری از فعالین کارگری به طرق مختلف مخصوصاً آنها که انقلاب را تجربه کرده بودند اخراج و یا تعدیل کند، اما طی چند سال گذشته، خصوصاً چند ماه گذشته و بعد از آغاز جنبش توده ای مردم ما شاهد تحرکات اعتراضی کارگران نسبت به وضعیت معیشتی خود بوده ایم که نمونه اخیر آن نیز اعتصاب و کم کاری بخش خدمات پایشگاه آبادان بوده که موفق گردیدند بعد از 6 ماه مبارزه عیدی، پاداش ها و سنوات معوقه خود را دریافت دارند.
برای نمونه از اخراج و تعدیل نیروهای با سابقه کارگری در پالایشگاه ها که بالقوه به دلیل سرشناس بودن و تجربه می توانند دست به امر سازماندهی کارگران بزنند اخراج 38 نفر از کارگران واحد قهویه پالایشگاه آبادان طی چند مدت اخیر است که هر یک دارای 12 الی 18 سال سابقه کار بودند.
علاوه بر این شرکت "سنا سیستم"، شرکت پیمانکار خدمات کامپیوتری پالایشگاه از مجموع 70 نفر 48 نفر از کارکنان خود را اخراج کرده است.
اما دایره این اعتراضات به دلیل سراسری نشدن آن همچنان تبعات تعرض کارفرمایان بر کارگران را نیز داراست که برای نمونه می توان بر اظهارات رئیس امور اداری پالایشگاه مذکور اشاره داشت مبنی بر این که از این پس زنانی که باردار شوند از کار اخراج خواهند شد، این امر در حالی اتفاق می افتد که بنا بر قانون ضد کارگر رژیم نیز زنان کارگر باردار از 6 ماه مرخصی با حقوق برخوردار بوده و در نقاط پیشرفته جهان (اروپا) زنان کارگر نه تنها دارای مرخصی بارداری که دارای مرخصی های طولانی مدت برای مثال یک سال در ایتالیا با حقوق مکفی برای نگهداری نوزاد پس از تولد هستند، البته شایان به ذکر است که حقوق زنان کارگر در ایتالیا مبنی بر همین امر نه هدیه حکومت و سرمایه داران که نتیجه سالها مبارزه اتحادیه های کارگری بوده است.
